Θάνατος

Όταν πεθάνω και ταφώ
ίσως να γίνω χώμα
ως και τα κοκκαλάκια μου
θα σας θυμούνται ακόμα.

Ποτάμι είναι η ζωή
που το χαρήκαν λίγοι
κι ας ξέραν πως στο θάνατο
στο τέλος καταλήγει.

Χίλιες φορές το θάνατο
απ' τη ζωή να φύγω
παρά στην απουσία σου
να λιώνω λίγο λίγο.

Παππούλη μου στον τάφο σου
αν δεις νερό στην άκρη
δεν είναι από τη βροχή
μα απ'το δικό μου δάκρυ.

Πολύ θα προβληματιστώ
όταν θα με κηδεύουν
γιατί θα δούνε πρώτη φορά
μάτια νεκρού να κλαίνε.

Μα αν πεθάνω και ακουστεί
φτερούγισμα κοντά σου
θα 'ναι η ψυχή μου που ποθεί
να μπει στην αγκαλιά σου.

Να 'μουνα ανθός στον κήπο σου
και να κοπώ από σένα
για να με βρει κι ο θάνατος
σε χέρια αγαπημένα.

Άδικος είναι ο Θεός
και έχω να σ' το αποδείξω
αφού μας δίνει μια ζωή
μα μας την παίρνει πίσω.

Ποτέ δε με φοβίσανε
του κάτω κόσμου οι τόποι
κι εκεί με περιμένουνε
και οι δικοί μου ανθρώποι.

Φαίνεται πως περνά καλά
ο άνθρωπος σαν πεθάνει
γιατί δε γύρισε κανείς
παράπονο να κάνει.